The Impossibility of Aloneness: When Christ Found Me in the Himalayas – Joseph Magnus Frangipani, Alaska, USA

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

The Impossibility of Aloneness: When Christ Found Me in the Himalayas

By Joseph Magnus Frangipani, Alaska, USA

Printed in Issue 24 – Death to the World

Source:

http://deathtotheworld.com

http://deathtotheworld.comthe-impossibility-of-aloneness-when-christ-found-me-in-the-himalayas/

DEATH TO THE WORLD

I’m an Orthodox Christian living in Homer, Alaska and experienced Jesus Christ in the Himalayas, in India.

I listen to the heartbeat of rain outside…

Cold, Alaskan fog blowing in off the bay, emerald hills now that autumn is here and summer chased away into the mountains. But a milky white fog spreads over the bay like a silken ghost. I used to visit Trappist monasteries, back when I was Catholic, at the beginning of high school, and searching for a relationship of love. I read plenty of philosophy then to know that knowing isn’t enough, that having a realization in the mind is entirely different from experiencing a revelation of the heart.

I spent two birthdays in the Himalayas…

Traveling along gravel roads that drop deep into icy gulches where the Ganges river rages below not yet packed with the filth and mud and newspapers of villages, not yet carrying remainders of Indians in her current, I found Christ found me. It’s a difficult and strangely compelling atmosphere to confront oneself, – – India, – – sandwiched with black corpses, white snow, pagan fires and virulent animals.

I took a bus north from Delhi. It was crowded, tight and cramped, flies buzzed between my face and the windows smeared with brown slime. It’s so Continue reading “The Impossibility of Aloneness: When Christ Found Me in the Himalayas – Joseph Magnus Frangipani, Alaska, USA”

Advertisements

Ρωσία: Από τον Βουδισμό στην Ορθοδοξία – Το τελευταίο δαχτυλίδι – Αληθινή ιστορία από τον «Κήπο της Όπτινα»

Ρωσία: Από τον Βουδισμό στην Ορθοδοξία

Το τελευταίο δαχτυλίδι – Αληθινή ιστορία από τον «Κήπο της Όπτινα»

Πηγή:

https://proskynitis.blogspot.gr

https://proskynitis.blogspot.gr/2016/09/blog-post_99.html

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

– Φτάνει, δεν θα φιλοξενήσεις κανέναν πια στο σπίτι,μου είπε μία μέρα αυστηρά ο γέροντας.
– Πάτερ, εσείς μου δώσατε ευλογία να δέχομαι προσκυνητές.
– Κάποτε έδινα ευλογία, μόνο που η κοινή συγκατοίκηση δεν σας ωφελεί πια και από σήμερα απαγορεύεται να ξαναφιλοξενήσετε.

Πρέπει να ακούσω τον γέροντα. Πόση ντροπή όμως αισθάνθηκα που δεν μπόρεσα να φιλοξενήσω για ένα βράδυ μια οικογένεια με πολλά παιδιά. Το μωρό κλαίει στην αγκαλιά της μάνας του. Είναι αργά και τα παιδιά νυστάζουν, ενώ στο ξενοδοχείο των προσκυνητών απαγόρευονται τα μικρά παιδιά. Τους εξηγώ μπερδεμένη ότι ο στάρετς δεν μου δίνει ευλογία να φιλοξενήσω προσκυνητές και νιώθοντας ενοχή τους ζητώ να με συγχωρήσουν.
– Σωστά, πρέπει να ακούμε τον στάρετς, λέει η κουρασμένη μητέρα. Να, παιδιά, ένα μάθημα σημαντικό από το άγιο μοναστήρι. Σε κάποιους από σας δεν αρέσει η υπακοή. Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα για τους μοναχούς και τα μικρά παιδιά;
– Η υπακοή!

Το αισθάνεσαι πως πρόκειται για μια πιστή οικογένεια. Γι’ αυτή τους την πίστη ο Κύριος τους έδωσε μερικούς καλούς φίλους κι ένα καταφύγιο. Επέστρεψε από το μοναστήρι η φίλη μου η Γκαλίνα και δέχτηκε την οικογένεια σπίτι της.
– Το σπίτι μου είναι μεγάλο, υπάρχει χώρος για όλους και πολλά σμέουρα ώριμα. Μήπως δεν σας αρέσουν τα σμέουρα;
– Δεν είμαστε από αυτούς! φώναξαν τα παιδιά διασκεδάζοντας και ανέβηκαν στο αυτοκίνητο της Γκαλίνας.
***
Ο στάρετς έχει δίκιο όταν λέει πως πως η κοινή διαβίωση στο σπίτι δεν με ωφελεί επειδή, όσο και να προσπαθήσω, δεν μπορώ να γλιτώσω από το πάθος της ικανοποίησης των ανθρώπων. Αυτό είναι κάτι που έχω κληρονομήσει από τους συγγενείς μου στην Σιβηρία, οι οποίοι πιστεύουν πως ο μουσαφίρης είναι σταλμένος από το Θεό και ό,τι έχεις στο φούρνο πρέπει να το βάλεις στο
τραπέζι. Τότε αφήνεις τα πάντα στην άκρη, αφού πρέπει να φροντίσεις τους Continue reading “Ρωσία: Από τον Βουδισμό στην Ορθοδοξία – Το τελευταίο δαχτυλίδι – Αληθινή ιστορία από τον «Κήπο της Όπτινα»”